ΗΡΩΕΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ

του Θάνου Ανδρίτσουnewego_LARGE_t_1101_54198956

Οι περισσότεροι θα έχετε δει ένα καινούριο βίντεο που παίζεται συχνά στην τηλεόραση του Ant1. Όσοι επιμένετε ακόμα να βλέπετε ελληνική τηλεόραση μεταξύ τούρκικων σήριαλ, επαναλήψεων αμερικάνικων και ελληνικών σειρών, εκπομπών μαγειρικής και πάνελ με μνημονιακούς βρυκόλακες μεταξύ των οποίων φαίνεται να είναι πάντα ο Άδωνης, μπορεί να έχετε πετύχει ένα όμορφα σκηνοθετημένο βίντεο με αυτή την πρωτοβουλία του καναλιού.

Δείχνει ανθρώπους να κινούνται και καθημερινές σκηνές μέσα στην πόλη, ενώ το πρόσωπο και η φωνή του Σάκη Ρουβά λέει ότι υπάρχουν άνθρωποι που με τις πράξεις τους μας γεμίζουν ελπίδα. Μας καλεί να μπούμε στο site του καναλιού και να προτείνουμε αυτούς που αξίζουν να είναι τα πρότυπά μας, ενώ μετά ακολουθεί ένα μήνυμα που ενημερώνει ότι την φιλανθρωπική αυτή πρωτοβουλία στηρίζει και η – καθόλου ηρωική – Coca Cola.

Δεν τα πήγαινα ποτέ καλά με τις φιλανθρωπίες, αν και ούτε η σκληρότητα και ο κυνισμός μου ταιριάζουν. Θυμάμαι άλλωστε πάντοτε ότι ο Walter Benjamin υπενθύμιζε ότι πάντοτε η αστική τάξη πλάι στη φανερή στάση της φιλανθρωπίας διατηρούσε την κρυφή στάση της ταξικής πάλης. Και πώς να το ξεχάσουμε όταν οι ίδιοι που παινεύονται για το κατοστάευρο που έδωσαν σε έναν άπορο κλέβουν εκατομμύρια από όλη την κοινωνία (ναι, αυτοί που δε δέχτηκαν καν να υπογράψουν συλλογική σύμβαση εργασίας); Ακόμα περισσότερο με ενοχλούν οι χαζοχαρούμενες κοινωνικές προσφορές όπου συχνά έχουν το πρόσωπο της Μαρί Κυριακού και του Σάκη Ρουβά.

Όμως δεν έχω προφανώς τίποτα εναντίον των ανθρώπων που έχουν να παρουσιάσουν ιστορίες σαν αυτές του βίντεο. Είναι πράγματι ήρωες και πράγματι ζουν ανάμεσά μας. Όταν σώζουν κάποιον από ένα ατύχημα, όταν βοηθούν το συνάνθρωπο, όταν δίνουν με αυταπάρνηση και ανιδιοτέλεια χρόνο, χρήμα και φροντίδα σε κάποιον που τον έχουν ανάγκη. Μέσα στην κόλαση που μας έκαναν (οι φιλάνθρωποι βιομήχανοι και επιχειρηματίες) να ζούμε, χρειαζόμαστε όλη την αλληλεγγύη και ανθρωπιά μας για να επιβιώσουμε.

Όμως όλοι αυτοί οι ήρωες είναι μεμονωμένοι, είναι άτομα που κάνουν ότι μπορούν μόνα τους. Και εμείς, εξίσου απομονωμένοι, σαν άτομα τους στηρίζουμε μέσα από μια ηλεκτρο νική ψηφοφορία. Δεν είναι τυχαίο που μόνο τέτοιους ήρωες μπορούν τα κανάλια να φανταστούν. Γιατί κάποιοι άλλοι ήρωες, όπως τους έχω στο μυαλό μου, ήρωες των οποίων οι συλλογικές προσπάθειες επιτυγχάνουν τα συλλογικά καθημερινά θαύματα, δε χωράνε μέσα στην κοινωνία που αυτοί φτιάξανε. Το αντίθετο, αυτοί οι ήρωες και ηρωίδες που δίνουν κάθε μέρα συλλογικά τη μάχη ενάντια στον κοινωνικό κανιβαλισμό, μάλλον να ανατρέψουν αυτό τον κόσμο και να φτιάξουν έναν άλλο πιο ανθρώπινο οραματίζονται. Είναι οι ήρωες του αγώνα, στις γειτονίες, στους χώρους δουλειάς, σε επιτροπές αλληλεγγύης που κάθε μέρα δε προσπαθούν αν πάρουν το θαυμασμό του ΑΝΤ1 για το προσωπικό τους έργο, αλλά να φέρουν και άλλους μαζί τους ώστε το έργο αυτό να γίνεται όλο και λιγότερο προσωπικό.

Και τις μέρες αυτές βρήκα τους νέους μεγάλους ήρωες που ζουν ανάμεσά μας και πρέπει να είναι τα πρότυπά μας.

Είναι οι απεργοί και επιστρατευμένοι καθηγητές. Είναι ο δάσκαλος αυτός που έρχεται το χαρτί της επιστράτευσης σπίτι του και αυτός χαμογελά από οργή και το σκίζει. Είναι η καθηγήτρια που είδε τον αστυνόμο να δίνει το χαρτί της χούντας στο παιδάκι της και παίρνοντας το αγκαλιά του είπε ότι δε θα λυγίσει. Είναι το ζευγάρι των εκπαιδευτικών που έχει πνιγεί στα χρέη, που του έχει κοπεί ο μισθός  και δεν μπορεί να μεγαλώσει τα παιδιά του, που σφίγγει τα δόντια και φωνάζει ότι μπορεί να μας πήρατε τα πάντα, αλλά δε θα μας πάρετε και την αξιοπρέπεια. Καλύτερα να χάσω τη δουλειά μου, παρά να ζω σα δούλος. Είναι αυτοί που έρχεται η αστυνομία στη συνέλευσή τους και τους παραδίδει τα χαρτιά της ντροπής και αυτοί τη διώχνουν και αποφασίζουν να κάνουν απεργία.

Άραγε δεν ξέρουν τι κάνουν; Η κυβέρνηση τους είπε ότι αν απεργήσουν θα έχουν ποινικές ευθύνες και απειλείται η θέση τους. Και αυτοί έκαναν συνελεύσεις και αποφάσισαν με απίστευτες πλειοψηφίες να τη γράψουν στα παλιά τους τα παπούτσια. Υπάρχει τίποτα πιο μεγάλο, πιο ηρωικό, πιο αισιόδοξο και ελπιδοφόρο από αυτό;

Αυτός ο ηρωισμός με έχει συγκλονίσει. Ο ηρωισμός του καθηγητή που καίει το επιστολόχαρτο ξέροντας ότι οι καιροί είναι δύσκολοι για θυσίες και λεονταρισμούς. Ξέροντας ότι τα βάζει με θεούς και δαίμονες. Ξέροντας ότι αυτή η δικτατορία δεν υποχωρεί εύκολα. Ξέροντας ότι τα μνημονιακά κανάλια (ναι αυτά με τις φιλανθρωπίες) προσπαθούν να κάνουν όλη την κοινωνία να τους μισεί.

Μπράβο, καθηγητές και καθηγήτριες, σε όλες τις ΕΛΜΕ της χώρας. Διδάσκετε ηρωισμό και αξιοπρέπεια σε όλους. Άλλοι παίρνουν από εσάς θάρρος να σηκωθούν, άλλοι σας ζηλεύουν γιατί αυτοί έμαθαν να ζουν στο βούρκο της υποταγής. Τι να κάνουμε; Θα υπάρχουν και εχθροί, ακόμα και Εφιάλτες όπως οι γραφειοκράτες της ΑΔΕΔΥ. Όμως όλο και περισσότεροι είναι αυτοί που σας βλέπουν σαν αχτίδες ελπίδας και αρχίζουν και οι ίδιοι να παίρνουν δύναμη για να φωτίσουν μαζί σας.

Και αυτός ο ηρωισμός είναι που χρειαζόμαστε για να φέρουμε την άνοιξη. Ανώτερος από μεγάλες διακηρύξεις, από πύρινους λόγους, από προκηρύξεις και ψηφίσματα, από αιώνιες συνεδριάσεις. Ανώτερος από συγκρούσεις με τα ΜΑΤ, από 1000 μολότοφ, από οργισμένες αναρτήσεις στο διαδίκτυο.

Είναι ο αρχικός καθημερινός ηρωισμός αυτού που πιστεύει ότι από τον ίδιο μπορεί να περνούν τα πάντα. Είναι αυτός ο ηρωισμός, συχνά αυθόρμητος, που είναι το πρώτο βήμα. Τέτοιο ηρωισμό είχαν όσοι αποφάσιζαν κάποια στιγμή να δώσουν μια μάχη για να ζούνε λεύτεροι και αξιοπρεπείς και έφταναν να κάνουν επαναστάσεις, να παλεύουν ενάντια στους φασίστες, να διώχνουν δικτάτορες.

Και από πού αντλείται αυτή η δύναμη; Από μια ακλόνητη γενναιότητα; Όχι. Τόσοι και τόσοι πιο γενναίοι υπάρχουν. Και τόσοι και τόσοι που καθημερινά παίρνουν πολύ πιο δύσκολες αποφάσεις. Η διαφορά είναι η συλλογικότητα. Η δύναμη της συντροφικότητας. Αλλιώς σκέφτεσαι μέσα στο σπίτι σου, απελπισμένος για τα αδιέξοδά σου. Αλλιώς σε μια συνέλευση. Διαφορετικά βλέπεις το έργο σου, μόνος μέσα σε καθημερινούς Γολγοθάδες, διαφορετικά όταν έχεις μαζί το συνάδερφο, τη φίλη, το διπλανό.

Αυτοί οι ηρωισμοί δεν είναι αιώνιοι, ούτε ανίκητοι. Είναι άλλωστε ανθρώπινοι. Για αυτό χρειάζονται τώρα, όχι μετά, να συνδυαστούν με τους δικούς μας ηρωισμούς. Αυτή η συλλογικότητα και η αλληλεγγύη ήδη έχει φανεί και έχει ενισχύσει την αποφασιστικότητά τους. Όμως δεν αρκεί.

Οι ακούσιοι και εκούσιοι πραγματικοί ήρωες ένα στόχο πάντα έχουν. Να έρθουν και άλλοι μαζί τους ώστε να μη χρειαστεί άλλο ήρωες να είναι. Γιατί τότε θα είμαστε όλοι ήρωες…

Ευχαριστούμε, φίλοι και σύντροφοι καθηγητές για αυτό το μάθημά σας.

Advertisements
This entry was posted in Κείμενα- Απόψεις. Bookmark the permalink.

2 Responses to ΗΡΩΕΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ

  1. Pingback: ΗΡΩΕΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ | η Λέσχη

  2. Pingback: ΗΡΩΕΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ | ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s